Kuchnia węglowa
Piec kaflowy jest piecem akumulacyjnym. Do niedawna służył jedynie do ogrzewania izb mieszkalnych. Obecnie pozwala na ogrzewanie zarówno pomieszczeń przez bezpośrednie promieniowanie ciepła jak i przy zastosowaniu płaszcza wodnego (do 60% sprawności) lub wymiennika ciepła (do 40% sprawności) do ogrzewania wody. Woda zgromadzona w zbiornikach buforowych może być używana jako CWU (Ciepła Woda Użytkowa) jak i służyć do ogrzewania domu (mieszkania) w instalacji centralnego ogrzewania. Zdecydowaną zaletą w stosunku do kominków jest czas oddawania zakumulowanego ciepła wynoszący do 12 godzin (piec dobrze rozpalony, zakręcony ok. 22 nie jest jeszcze zupełnie zimny jeszcze ok. godz. 18 dnia następnego - zależne od temperatury otoczenia i szczelności cieplnej pomieszczenia). Do wad zaliczyć można natomiast fakt wytwarzanie pyłu, szczególnie przy czyszczeniu pieca.
Kuchnia gazowa
Kuchnia gazowa - to rodzaj kuchenki wykorzystującej gaz ziemny lub mieszaninę propan-butan (LPG). Najczęstsza konfiguracja tego typu kuchenki wyposażana jest w 4 palniki do gotowania i piekarnik. Obecnie coraz częściej w kuchenkach gazowych stosuje się piekarniki elektryczne oraz elektryczne zapalniki. W miejscach, gdzie nie ma dostępu do sieci gazowej używa się kuchenki gazowe zasilane gazem LPG (mieszanina propanu i butanu) z butli. Stosowane są modele przenośne kuchenek gazowych zasilane z butli gazowej napełnionej mieszaniną propan-butan, podobnie jak stacjonarne kuchenki w miejscach, gdzie nie ma dostępu do sieci gazowej. Wyposażone najczęściej w jeden lub dwa palniki. Odmianami kuchni gazowej jest kuchnia elektryczna oraz kuchnia benzynowa. W obecnych czasach mimo wzrostu popularności kuchni elektrycznej to jednak gazowa jest najbardziej popularna.
Kuchnia mikrofalowa
Kuchenka mikrofalowa (potocznie nazwana: mikrofalówką) – urządzenie kuchenne służące do ogrzewania przedmiotów znajdujących się w jej wnętrzu poprzez poddanie je działaniu mikrofal. Mikrofale wprawiają cząsteczki nagrzewanego ciała w drgania, energia drgających cząsteczek rozprasza się na inne cząsteczki ciała – tym samym rośnie jego energia termiczna (zob. ciepło), a zatem i temperatura. Zjawisko to odkrył amerykański inżynier Percy Spencer podczas badania krótkofalowej energii elektromagnetycznej radaru; posłużyło ono w 1947 r. do wprowadzenia na rynek pierwszych kuchenek. Pierwsza kuchenka mikrofalowa nazywała się Radar Range i była dużych rozmiarów – 1,8 m wysokości, oraz miała dużą masę – 340 kg. Metalowa komora mikrofalówki, wraz z siatką wbudowaną w szybę drzwiczek stanowią istotne elementy konstrukcyjne zaprojektowane tak by tworzyć rodzaj klatki Faradaya, co zabezpiecza przed emisją mikrofal na zewnątrz. W mechanizmie zamka drzwiczek znajduje się wyłącznik mający za zadanie odciąć zasilanie magnetronu w przypadku ich otwarcia, zanim mogłoby dojść do przypadkowych oparzeń wywołanych nieszczelnością ekranowania podczas otwierania i zamykania drzwiczek.
Kuchnia japońska
Dla kuchni japońskiej charakterystyczne jest szerokie użycie ryb, rozmaitych zwierząt morskich i wodorostów oraz dania z ryb surowych. Popularne są również zupy gotowane bezpośrednio na stole, w specjalnym garnku podgrzewanym węglem drzewnym, a także jedzenie tylko zanurzonych we wrzątku mięs, ryb i warzyw. Japończycy najczęściej jedzą pałeczkami. Nakrywając do stołu po lewej stronie stawiają miseczkę z ryżem, po prawej z zupą. Pałeczki leżą równolegle przed nimi. Zupę pije się prosto z miseczki, do innych talerzy sięga się pałeczkami. Po japońsku smacznego to "Itadakimasu", a dziękuje "Gochiso- sama deshita". Najbardziej znaną potrawą kuchni japońskiej jest sushi. Popularne jest także sashimi. Japońską przyprawę wasabi, nazywaną chrzanem japońskim, uznaje się za najostrzejszą przyprawę świata.
Kuchnia włoska
Kuchnia włoska – jedna z dwóch najbardziej popularnych kuchni europejskich obok kuchni francuskiej. Kuchnia włoska charakteryzuje się korzystaniem z dużej ilości warzyw i przypraw takich jak oregano, bazylia, pieprz, estragon, tymianek, rozmaryn, a także używaniem parmezanu. W kuchni tej dość powszechnie stosuje się też oliwę, pomidory oraz cebulę i czosnek, a także oliwki. Kuchnia włoska wyspecjalizowała się szczególnie w potrawach mącznych oraz w rybnych i owocach morza. Kuchnia włoska jest bardzo różnorodna. Na północy je się ryż i polentę, częściej stosuje się masło, na południu przeważają niezliczone gatunki makaronów i oliwa. Każdy z 29 regionów oraz wiele miast mają swoje kulinarne specjały. Emilia-Romania to ojczyzna faszerowanych pierożków, Sycylia i Siena słyną z deserów, rejon Valle d'Aosta z fondue, Florencja szczyci się befsztykiem i wieloma innymi daniami mięsnymi, Turyn kurczakami Bolonia sosem mięsnym (bolognese), a Neapol – tradycyjną pizzą.